De uitspraken die
Beuys gedaan heeft zijn natuurlijk dramatisch, maar in de kern
raakt hij daarmee wel aan iets essentieels.
Behalve een zoektocht is de film ook een ode. Aan kijken, aan
het Hollandse licht en aan de schilderkunst. Waar de schilders
verf en doek gebruikten om hun waargenomen realiteit in beeld
te brengen, daar hanteren de makers camera en film om vanuit
hun eigen 'point of view' het licht in beeld te brengen en te
vangen. Door in elk shot de tijd te nemen, door telkens opnieuw
terug te keren op exact dezelfde locatie aan de rand van het
IJsselmeer, hopen ze iets van de sensatie van het kijken over
te brengen. |
 |
